Szklarnia - Zmiany chemiczne zachodzące w glebie lub w podłożu pod wpływem parowania i ich wpływ na nawożenie

Podczas termicznej dezynfekcji parą w glebie i podłożu za­chodzi wiele zmian chemicznych. Najważniejszy jest znaczny wzrost zawartości form azotu dostępnych dla roślin. Wzrost ten jest tym większy, im większa jest zawartość substancji orga­nicznych w glebie. Na podstawie systematycznie wykonywanych analiz gleby po termicznej dezynfekcji stwierdzono, że zawartość dostęp­nych dla roślin form azotu w pierwszym tygodniu po przepro­wadzeniu dezynfekcji wzrasta niewiele, w drugim tygodniu — gwałtownie i osiąga maksimum w trzecim tygodniu. W tym czasie zawartość azotu może być nawet dziesięciokrotnie wyż­sza od zawartości przed parowaniem. Pod koniec trzeciego i w czwartym tygodniu gwałtownie maleje i w następnym okresie ustala się na poziomie wyższym o 20—30% od poziomu przed parowaniem (rys. 71). Parowanie wpływa głównie na wzrost zawartości związków amonowych, których nadmierne stężenie jest dla roślin szkodli­we. Związki te na skutek utleniania przechodzą w azotany. Pro­ces przemiany związków amonowych w azotany najszybciej przebiega w glebie suchszej, dobrze przewietrzanej. Aby przy­spieszyć te przemiany, należy po parowaniu możliwie intensywnie przewietrzyć glebę przez jej ponowne spulchnienie od­każonymi narzędziami czy maszynami. Prawidłowy kierunek i szybkość przemian form azotu w gle­bie po parowaniu zależą również od jej odczynu. Zachodzą one intensywniej w glebie o pH 5—7. Jeżeli przed termiczną dezyn­fekcją gleba była silnie nawożona nawozami organicznymi, ko­nieczne może być intensywne nawodnienie jej dla wypłukania nadmiaru związków azotowych. Dlatego nawożenie azotem przed parowaniem gleby jest niecelowe, a nawet szkodliwe. Również nawożenie roślin azotem wkrótce po parowaniu gleby jest szkodliwe. Pierwsze pogłówne nawożenie azotem można stosować najwcześniej w szóstym tygodniu po parowa­niu, jeżeli wyniki analiz wskażą na obniżanie się poziomu za­wartości azotu w glebie poniżej optymalnego. Po termicznej dezynfekcji gleby zmniejsza się w niej zawar­tość fosforu, dlatego też konieczne jest uzupełniające nawoże­nie nawozami fosforowymi. Jednakże dokładnie ustalić dawkę można tylko na podstawie analizy gleby. wiertarki | preparaty na pasożyty | Wybierając kotły co szukaj w internecie | Piece co to nowoczesny sposób na ogrzewanie. | Koszenie trawy | internetowy sklep terrarystyczny i akwarystyczny | Najelpsza karma dla psów | pompa do oleju

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.