
W późniejszym okresie, kiedy zarówno warunki świetlne, jak i temperatura oraz wilgotność powietrza w szklarni sprzyjają zapyleniu i zapłodnieniu kwiatów, nie zaleca się stosowania hormonizacji, natomiast zabiegi zwiększające procent zapylonych kwiatów. Najprostszą metodą zapylania kwiatów jest uderzanie kołkiem w druty, do których przywiązane są sznurki podtrzymujące rośliny. Wstrząsy roślin powodują osypywanie się pyłku. Zmechanizowana metoda zapylania polega na użyciu do poru szania konstrukcją z drutów wibratora centralnego, napędzanego silnikiem elektrycznym. Urządzenia te są stosowane często w Holandii. Najbardziej jednak popularne jest stosowanie ręcznych wibratorów elektrycznych zasilanych z baterii, akumulatora lub bezpośrednio z sieci. Wibrator taki, zwany elektryczną pszczołą, jest najbardziej efektywnym urządzeniem tego typu. Praca polega na dotykaniu prętem, wibrującym z dużą częstotliwością, nasady gron kwiatowych, w których znajdują się w pełni rozwinięte kwiaty; wibracja grona powoduje obfite osypywanie się pyłku. Przy zbyt wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 80°/o) pylniki nie pękają, a ziarna pyłku zlepiają się, przesuszony pyłek najlepiej się osypuje (tab. 18). Jednakże zbyty niska wilgotność powietrza (poniżej 50%) jest powodem zasyy chania łagiewki pyłkowej podczas jej przerastania a więc stwarza złe warunki^ do zapłodnienia. Dla uzyskania dobrych wyników zapylania należy zatem postępować następująco. W godzinach rannych zmniejsza się wilgotność powietrza w szklarni przez jej ogrzewanie i wietrzenie (intensywność wietrzenia zależy od temperatury zewnętrznej), ogrzewanie zaś od intensywności nasłonecznienia. Następnie w godzinach 11—14 przeprowadza się zapylanie przy użyciu wbiratora elektrycznego, po czym uruchamia się instalację deszczownianą na kilka czy kilkanaście sekund, zależnie od wydajności nawadniających dysz. Wilgotność powietrza, zwiększona na krótko, sprzyja kiełkowaniu pyłku i przerastaniu łagiewki pyłkowej przez szyjkę słupka, a więc i zapłodnieniu kwiatów. Bardzo duży wpływ na zapylenie i zawiązywanie owoców pomidora wywiera temperatura. Pyłek nie kiełkuje poniżej 15°C, ani powyżej 30°C. Dodać przy tym trzeba, że nie są to temperatury powietrza w szklarni, lecz temperatury roślin, które podczas nasłonecznienia są zawsze o kilka stopni wyższe od temperatury panującej w szklarni. Toteż temperatura w szklarni w okresie kwitnienia powinna wynosić w dni pochmurne około 18°C, natomiast w dni słoneczne 22—27°C. Myślistwo | zioła | Odpowiednio przygotowana karma dla psów to coś w sam raz dla Twojeog czworonoga. | darts online | materace termoelastyczne | hydraulik warszawa