Szklarnia

Szklarnia - Typy szklarni


Szklarnie pojedyncze. Obecnie dostępne u nas dokumentacje obejmują trzy podstawowe typy szklarni: szklarnie o szerokości 6 m i długości 30 lub 51 m, szklarnie o szerokości 9 m i długości 30 lub 51 m, szklarnie o szerokości 12 m i długości 51 m. Szklarnie szerokości 6 i 9 m mają więzary wykonane jako ramownice z dwuteownika stalowego. Więzary szklarni szerokości 12 m wykonane są również jako ramownice, jednak dla zmniejszenia profili kształtowników sta­lowych zastosowano wzmocnienia kratowe, co pozwoliło uzy­skać lekką konstrukcję przy znacznej szerokości szklarni. Wymienione typy szklarni mają szereg elementów ujedno­liconych, np. konstrukcją ścian bocznych łącznie z wietrznikami oraz urządzenia do wentylacji dachowej są identyczne. Kąt nachylenia połaci dachowych w stosunku do poziomu dla wszy­stkich typów szklarni przyjęto 30°. Wszystkie szklarnie mają drewniane szczebliny dachu, ścian bocznych i wietrzników oraz ręcznie lub mechanicznie otwierane wietrzniki za pośredni­ctwem przekładni ślimakowych. Dla wszystkich szklarni przewidziano ogrzewanie wodne, o wymuszonej cyrkulacji wody. Rozmieszczenie rur grzejnych zaprojektowano w kilku wariantach zależnie od tego, czy szklar­nia jest przeznaczona do uprawy roślin w gruncie, na stołach, czy na zagonach. Szklarnie blokowe krajowe. Obecnie dostępne projekty obej­mują dwa podstawowe typy szklarni blokowych: trzynawowe o szerokości nawy 6 m i długości 51 m, trzynawowe o szerokości nawy 9 m i długości 51 m. Szklarnie te zaprojektowano w trzech wariantach, różnią­cych się wyposażeniem; są więc szklarnie przystosowane do uprawy roślin w gruncie, na zagonach lub na stołach (rys. 14). Rozwiązania konstrukcyjne szklarni blokowych są takie same jak szklarni pojedynczych. Sys. 14. Typowa szklarnia blokowa do uprawy roślin w gruncie o szero­kości nawy 6 lub 9 m Scharakteryzowane tu krótko projekty typowe wymagają modyfikacji i unowocześnienia zarówno rozwiązań technicz­nych,, jak i materiałów budowlanych, ale przede wszystkim zautomatyzowania pracochłonnych czynności związanych z ob­sługą instalacji utrzymujących właściwy klimat w szklarni, po­zwalających na wyeliminowanie pracy ręcznej. Szklarnie blokowe importowane. Importowane z Bułgarii go­towe obiekty o minimalnej powierzchni 6 ha są wyposażone w automatycznie sterowane instalacje ogrzewczą i wentylacyj­ną, jak również w programowane centralnie nawadnianie, które można łączyć z pogłównym nawożeniem roślin. Obiekty te są także wyposażone w instalację do termicznej dezynfekcji gleby w szklarniach. Niektóre z tych obiektów mają centralną insta­lację ciśnieniową do opryskiwania roślin środkami ochrony. Automatyczne kotłownie przystosowane są do opalania ciężki­mi olejami opałowymi. Bułgarskie obiekty szklarniowe składają się wyłącznie ze szklarni blokowych budowanych według wzorów holenderskich (typ szklarni Venlo). Szerokość jednej nawy w bloku wynosi 320 cm (rys. 15). Szklarnie te odznaczają się stosunkowo niskimi nakładami inwestycyjnymi na jednostkę powierzchni oraz względnie ni­ Rys. 16. Fragment przekroju blokowej szklarni typu bułgarskiego o szero kości nawy 6,40 x skimi kosztami remontów podczas eksploatacji. Większość ele­mentów konstrukcyjnych wykonana jest z ocynkowanych kształ­towników stalowych. Drugi udoskonalony typ szklarni wchodzących w skład | obiektów importowanych z Bułgarii stanowią szklarnie blokowej o szerokości jednej nawy 640 cm (rys. 16). W szklarniach tych1 można lepiej wykorzystać powierzchnię, jak również wygodniej­sze są warunki obsługi. Ponieważ w obiektach szklarniowych tego typu, o dużych nie wydzielonych powierzchniach produk­cyjnych, nie ma warunków do produkcji rozsady, każdy z im­portowanych kombinatów jest wyposażony w określoną liczbę produkowanych w kraju szklarni pojedynczych do produkcji rozsady. Zwykle dla importowanego kombinatu szklarniowego o powierzchni 6 ha projektuje się co najmniej 0,5 ha szklarni pojedynczych. Szklarnie te mają wspólne instalacje z obiektem podstawowym. W ostatnich latach importowano również szklarnie ze Związ­ku Radzieckiego. Są to szklarnie blokowe o szerokości jednej nawy 640 cm. Szklarnie te, podobnie jak bułgarskie, produko­wane są na licencji holenderskiej, jednakże wykonane są sta­ranniej, mają również nowocześniejsze rozwiązania techniczne. Dodać jednak trzeba, że szklarnie blokowe o dużych po­wierzchniach w naszych warunkach klimatycznych, przy często występujących znacznych opadach śniegu, jak również przy małej intensywności światła w miesiącach zimowych, nie są za­lecane na dużą skalę. Można to tym bardziej stwierdzić w obec­nych warunkach energetycznych i przy rosnących cenach pa­liw. W szklarniach pojedynczych wolno stojących można wy­łączyć ogrzewanie na kilka miesięcy o najniższych temperatu­rach i największych opadach śniegu. W szklarniach blokowych, o wielohektarowych powierzchniach, ogrzewania wyłączyć nie można, ponieważ występuje zagrożenie przeciążenia konstrukcji zalegającym na szklarni śniegiem i zawalenia się szklarni. Podgrzewanie szklarni przez całą zimę, dla utrzymania w nich tylko temperatur zapobiegających zamarznięciu instalacji, jest bardzo kosztowne i w zasadniczy sposób rzutuje na koszty pro­dukcji. szalunki | najlepsze antyradary | meble ogrodowe drewniane | latarnie | Technorattan | meble ogrodowe Śląsk

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.