Szklarnia - Szkodniki

Mątwik korzeniowy {Meloidogyne spp.). Szkodnik ten ata­kuje system korzeniowy. Rośliny więdną, na korzeniach tworzą się guzowate naroślą. Zwalczanie. Polega na termicznej dezynfekcji podłoża używanego do produkcji rozsady i uprawy w szklarni. Mączlik szklarniowy (Trialeurodes vaporarioium). Występo­wanie i zwalczanie patrz str. 188. Mszyce i wciornastki. Występowanie i zwalczanie — patrz str. 189. Przędziorek Chmielowiec (Tetranychus urticae). Jest to mały, żółtawoczerwony, czasem trudno dostrzegalny gołym okiem pa­jęczak. Dorosłe pajęczaki i larwy żerują na dolnej stronie liści wysysając z nich soki. W miejscach nakłuć powstają najpierw małe jasne plamki, które następnie zlewają się powodując od­barwienie liści na większych powierzchniach; liście zasychają. Szkodnik składa jaja na dolnej stronie liścia. Przędziorki roz­wijają się szczególnie intensywnie w suchym powietrzu i wy­sokiej temperaturze. W szklarniach może rozwinąć się nawet 10 pokoleń rocznie. Zwalczanie. Po zauważeniu szkodnika należy wykonać zabieg 2krotnie w odstępach 7dniowych jednym z następują cych preparatów: Nogosem 500 EC lub Winylofosem płynnym 50 w dawce 10—12 ml na 100 m3 szklarni przez zamgławianie lub odparowywanie. Czas odparowywania nie dłuższy niż 30 minut (1 odparowywacz na 100 m3 szklarni). Do opryskiwania można stosować Roztoczol ekstra płynny 8 (0,1%), Sadofos płynny 30 (0,4%) lub Torąue 50 WP (0,05%). Przy zwalczaniu mączniaków Morestanem lub Topsinem M można nie stosować oddzielnych zabiegów przędziorkobójczych. Prowadzone próby nad biologicznym zwalczaniem przędziorka dają dobre wyniki, jednak szerokie stosowanie tej metody wymaga jeszcze dopracowania od strony organizacyjnej. bid ask | Implanty warszawa | Dotpay | Książki medyczne | wynajem biur warszawa | hydraulika siłowa śląsk | arion

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.