Szklarnia - Szkodniki

Mątwik korzeniowy (Meloidogyne spp.). Jest to jeden z naj­groźniejszych szkodników w uprawie pomidora, zwłaszcza że często nie jest zauważany. Występuje najczęściej w obiektach starszych, w których pomidor uprawiany jest od wielu lat bez stosowania termicznej czy chemicznej dezynfekcji gleby. Rośliny zaatakowane przez mątwika korzeniowego rosną wolno i żółkną. Na korzeniach można znaleźć wrzecionowate wyrosłe, w których znajdują się liczne nicienie. Samice żyją i składają jaja w wyroślach, które pozostają w glebie po usu­nięciu roślin. Larwy wychodzą do gleby i atakują nowe korze­nie z zewnątrz. W ciągu jednego sezonu produkcyjnego wystę­puje kilka pokoleń nicieni. Zwalczanie. Polega na termicznej lub chemicznej dezyn­fekcji gleby Basamidem granulowanym (50 g na 1 m2 lub 250 g na 1 m3), Bunemo (40—60 cm3 nr 1 m2), Nematinem (100—200 ml na 1 m2) lub Vapamem. Mączlik szklarniowy (Tiialeurod.es vapoiaiioium). Jest jed­nym z najbardziej uciążliwych szkodników w uprawie pomidora pod szkłem i pod folią. Dorosły owad ma długość około 1,5 mm, jest mączysto biały, larwy zaś żółtawozielone. Dorosły owad i larwy siedzą głównie na dolnej stronie liści, wysysając z nich soki. Szkodnik ten przenosi niektóre wirusy. W ciągu roku wy­stępuje wiele pokoleń i liczebność szkodnika wzrasta bardzo szybko. Zwalczanie. W 10 dni po wysadzeniu roślin stosuje się Vydate 10 G (1 g pod roślinę). Temperatura wewnątrz szklarni podczas wykonywania zabiegów powinna wynosić 15—25°C. Bezpośrednio po zauważeniu pierwszych latających szkodników należy opryskiwać rośliny jednym z preparatów: Actellic EC 50 (0,1%), Ambusz 25 EC (0,075%), Decis 2,5 EC (0,075%), Ekamet 50 EC (0,05%), Isatrine (0,05%), Lannate 25 WP (0,1%), Nogos 500 EC (0,1%), Propotox M płynny (0,4%), Ripcord 40 EC (0,02%), Sadofos płynny 30 (0,4%) lub Winylofos płynny 50 (0,1%). Zabieg należy powtarzać 3krotnie w odstępach 5dniowych. Można również odparowywać Nogos 500 EC lub Winylo­fos płynny 50 (10—12 ml na 100 m3 szklarni). Stosuje się też aerozolowanie Szkłarniakiem lub Aerozolem do szklarni (wg przepisu na opakowaniu). W ostatnich latach w Holandii i Anglii wprowadzono na dużą skalę biologiczne zwalczanie mączlika przy użyciu drapież­ców (Encarsia tormosa). Owad ten pasożytuje w jajach składa­nych na liściach pomidora przez mączlika. Przeprowadzone w Instytucie Warzywnictwa próby zwalczania biologicznego szkodnika dały dobre wyniki. Na dużą skalę walkę biologiczną z mączlikiem wdrożyć ma Instytut Ochrony Roślin (Poznań), który nad tym zagadnieniem pracuje od wielu lat. Zwalczanie biologiczne mączlika szklarniowego jest bardziej skuteczne niż chemiczne pod warunkiem, że jest wykonywane we właściwy sposób, ponadto eliminuje konieczność stosowania bardzo to­ksycznych i drogich środków chemicznych. Wciornastki (Thripidae). Ciemne, małe, szybko poruszające się na roślinach owady. Zwalczanie. Bezpośrednio po zauważeniu szkodników stosuje się w szklarniach i tunelach foliowych następujące pre­paraty: Hostaguick (0,05%), Nogos 500 EC (0,1%), Sadofos płyn­ny 30 (0,4%) i Winylofos płynny 50 (0,1%). Można również sto­sować aerozolowanie i odparowywanie tak samo jak w przy­padku mączlika szklarniowego. Mszyce (Aphididae). Szkody wyrządzane przez mszyce pole­gają na wysysaniu soków z roślin, wskutek czego opadają liście, kwiaty i owoce, a nawet całe rośliny giną. Mszyce są przenosicielami wirusów. Zwalczanie. Takie same jak wciornastków oraz Pirimorem 50 DP (0,05%). Temperatura podczas wykonywania zabiegu powinna wynosić 15—25°C. Drutowce (Elateridae). Żółte, sprężyste, długości kilku cen­tymetrów larwy chrząszczy powodują duże szkody, najczęściej zaraz po posadzeniu roślin. Drutowce dostają się do szklarni lub tunelu foliowego wraz z wymienianą ziemią albo ze ściółką czy liśćmi, którymi przykrywa się powierzchnię nie ogrzewanych zimą tuneli foliowych przed przemarznięciem. Zwalczanie. Zaprawia się Owadziakiem lub Pędraczakiem dołki, do których sadzi się rozsadę, lub zaprawia korzenie roślin. Zaleca się również wykładanie pomiędzy roślinami bulw ziemniaka jako chwytnej przynęty. ptaki | London Builder | hala magazynowa | magazyn | klatka dla psa | volvo

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.