Szklarnia - Szczepienie ogórka na dyni figolistnej

W gorszych warunkach uprawy, a także przy podłożu zaka­żonym grzybami z rodzaju iusarium, szczepienie ogórka na dyni figolistnej jest często jedynym sposobem uzyskania wysokich plonów. System korzeniowy dyni figolistnej jest odporny na te grzy­by, a ponadto odznacza się intensywniejszym rozwojem i mniej­szymi wymaganiami co do temperatury podłoża. Nasiona ogór­ków wysiewa się o.4—6 dni wcześniej od nasion dyni do skrzy­nek wysiewnych, wypełnionych podłożem z torfu wysokiego. Dla przyspieszenia kiełkowania nasion dyni wskazane jest mo­czenie ich przez 24 godziny w wodzie o temperaturze około 25°C. Szczepienie przeprowadza się wówczas, gdy siewki ogórka i dyni mają pędy tej samej grubości i liścienie długości 2—3 cm. Jeżeli ogórki rosną zbyt szybko, trzeba je przepikować dla opóź­nienia wzrostu. Przystępując do szczepienia siewkę ogórka i dyni wyjmuje się z podłoża. Na pędzie ogórka wykonuje się żyletką nacięcie z dołu do góry (w odległości około 2 cm od liścieni) długości około 1,5 cm do połowy grubości pędu. Dynię nacina się po­dobnie w odległości około 1 cm od liścieni, jednak w kierunku przeciwnym. Rośliny łączy się nacięciami a miejsca szczepienia owija paskiem folii aluminiowej. Tak zaszczepione rośliny sadzi się do doniczek i przymocowuje do cienkiego palika . W pierwszym tygodniu po zaszczepieniu trzeba utrzymywać w szklarni wysoką wilgotność powietrza, jak również cieniować rośliny w dni słoneczne. Podlewać należy ostrożnie, aby nie zmoczyć miejsc szczepienia. Po upływie tygodnia pęd dyni ści­na się nad miejscem szczepienia, a po upływie następnego ty­godnia odcina się dolną część pędu ogórka wraz z systemem korzeniowym. wyposażenie ogrodu | porównaj kredyt hipoteczny | buty damskie | Odśnieżarki | drukarnia lublin | kwiaty | karmy mokre | ocieplenie domu

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.