Szklarnia - Produkcja rozsady w świetle sztucznym

Produkcja rozsady roślin warzywnych bez udziału światła naturalnego jest. możliwa, a może być zalecana dla mniejszych obiektów szklarniowych, które mogą w okresie potrzebnym do wyprodukowania rozsady wykorzystać szklarnie w bardziej eko­nomiczny sposób. Odpowiednie warunki do produkcji rozsady wyłącznie w świetle sztucznym można stworzyć w pomieszczeniu umożliwia­jącym założenie potrzebnej instalacji elektrycznej i utrzymanie temperatury niezbędnej dla określonej rośliny. Najbardziej za­lecanym źródłem światła są w tym wypadku lampy fluorescen­cyjne typu Flora lub dające nieco gorsze wyniki świetlówki o świetle białym. Nad powierzchnią 1 m2 należy zainstalować taką liczbę lamp, aby ich łączna moc wynosiła nie mniej niż 400 W. A więc liczba lamp o mocy 40 W powinna wynosić co najmniej 10, liczba lamp o mocy 65 W — minimum 6, liczba lamp o mocy 80 W — 5. Im większa moc przypadnie na 1 m2, tym większa będzie inten­sywność fotosyntezy i krótszy okres produkcji rozsady. Najbardziej uzasadnione ekonomicznie jest stosowanie świa­tła sztucznego pomiędzy godziną 21.30 a 6 rano, kiedy cena energii elektrycznej według tzw. taryfy nocnej jest niższa. Okres potrzebnej dla roślin ciemności przypada zatem na godziny dzienne. Dlatego pomieszczenie, w którym produkuje się roz­sadę, powinno być odcięte od dostępu światła naturalnego, któ­re wówczas wpływa ujemnie na rozwój roślin. ; Lampy należy instalować w ten sposób, aby można było re­gulować odległości pomiędzy nimi a wierzchołkami roślin. Od­ległość ta dla lamp fluorescencyjnych powinna wynosić 20— 25 cm. Dla lepszego wykorzystania pomieszczenia można ustawiać rośliny na półkach w dwóch, trzech, a nawet czterech piętrach, instalując nad każdym potrzebną liczbę lamp. Większa liczba pięter utrudnia obsługę. Dla rozsady roślin warzywnych (pomidor, ogórek i sałata) produkowanej w świetle sztucznym zaleca się następujące go­dziny naświetlania w czasie doby: a) 21.30—6, b) 8—20, c.) 20— 8, d) 14—6. Pierwsza kombinacja jest najbardziej ekonomiczna, ale okres produkcji rozsady ze względu na liczbę godzin naświetlania (872 godz.) będzie najdłuższy. Okres ten (od wzejścia do uzy­skania rozsady gotowej do sadzenia) wyniesie dla pomidora około 70 dni, dla ogórka około 45 dni, dla sałaty około 65 dni. Przy naświetlaniu roślin przez 12 godzin na dobę (warian­ty b oraz c) można dwukrotnie wykorzystać urządzenia do na­świetlania zmniejszając dzięki temu nakłady na ich wykonanie. W tym wypadku koszty energii elektrycznej bardziej obciążą każdą wyprodukowaną roślinę niż przy naświetlaniu w godzi­nach 21.30—6, a okres produkcji rozsady wyniesie: dla pomi­dora ok. 55 dni, dla ogórka ok. 40 dni, dla sałaty ok. 50 dni. Naświetlając rozsadę w godzinach 14—6 (wariant d) można wykorzystać urządzenia do naświetlania tylko jeden raz na dobę. Ponieważ jednak okres naświetlania trwa 16 godzin, goto­wą do wysadzenia rozsadę uzyskuje się w znacznie krótszym czasie (pomidora po 50 dniach, ogórka po 35 Rozsadę pomidora można od wzejścia przez 12 dni naświe­tlać przez całą dobę bez przerwy, podobnie jak przy doświetla­niu, co skraca okres produkcji o 7—8 dni. Cechy rozsady pomidora produkowanej w świetle sztucznym lub doświetlanej przedstawiono w tabeli 6. Dla wyprodukowania w miesiącach zimowych rozsady po­midora potrzeba przy zastosowaniu racjonalnego doświetlania około 50 dni, bez doświetlania — około 100 dni. Biorąc pod uwa­gę długość okresu, w którym rozsada zajmuje powierzchnię w szklarni, i wartość użytkową uzyskanej rozsady, można stwier­dzić, że doświetlanie rozsady pomidora przeznaczonej dla naj­wcześniejszej szklarniowej produkcji jest zabiegiem godnym zalecenia ze względów agrotechnicznych i ekonomicznych. Stosowanie światła sztucznego w produkcji rozsady jest jed­nak uzasadnione tylko w okresie, w którym długość dnia i inten­sywność światła nie sprzyjają normalnemu rozwojowi roślin. Można więc zalecać doświetlanie rozsad roślin warzywnych od listopada do końca lutego. Poza tym okresem efektywność do­świetlania roślin jest niska ze względu na wystarczającą inten­sywność światła naturalnego. I Podane w tabeli terminy kolejnych zabiegów są prawidłowe przy założeniu, że warunki uprawy (temperatura, podlewanie, jakość gleby czy podłoża, nawożenie, doświetlanie) są opty­malne. serwis philips | pierogi | sztućce jednorazowe | soll | nasiona marihuany | parasole ogrodowe

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.