Szklarnia - Ogrzewanie podłoża w szklarni

W wielu krajach stosuje się ogrzewanie podłoża w szklarni. Ogrzewanie takie pozwala zarówno na optymalizację tempera­tury gleby, jak również w wydatnym stopniu przyspiesza i zwię­ksza plonowanie roślin, wyklucza nieprawidłowości w rozwoju roślin wymagających wyższych temperatur gleby. Wymienić tu przede wszystkim trzeba ogórek i pomidor, które są u nas pod­stawowymi warzywami w uprawie szklarniowej. Właściwa temperatura podłoża zapewnia prawidłowy rozwój korzeni, eliminując dysproporcje w wielkości systemu korze­niowego i nadziemnej części rośliny, co bardzo często jest po­wodem więdnięcia roślin podczas intensywniejszego nasłonecznienia, a w następstwie zasychania lub opadania kwiatów. Ogrzewanie podłoża w szklarniach czy tunelach foliowych ma tym większe znaczenie, im uprawy są wcześniejsze. Bowiem im wcześniej rozpoczyna się produkcję, tym nasłonecznienie jest mniej intensywne, temperatury zewnętrzne niższe, a tym sa­mym temperatura podłoża również niższa. Stosując ogrzewanie podłoża uzyskuje się wcześniejsze plo­nowanie roślin, jak i wzrost plonu ogólnego. Wzrost ten może nawet dochodzić do 50% w uprawie pomidorów wczesnych. Można więc mówić o znacznych oszczędnościach w zużyciu paliwa potrzebnego na wyprodukowanie określonej masy plonu z określonej powierzchni. Ogrzewanie podłoża umożliwia upra­wę ogórków w glebie bez stosowania ogrzewania biologiczne­go w formie balotów słomianych. Instalacja do ogrzewania podłoża powinna być wykonana z trwałych, niekorodujących materiałów. Nadają się do tego celu rury z czarnego, utwardzonego polietylenu, produkowane przez niektóre zakłady chemiczne w kraju. Rury te są wystar­czająco twarde (w temperaturze 30—45°C nie dadzą się ugiąć nawet przy silnym naciskaniu), a jednocześnie są elastyczne. Do instalacji ogrzewającej podłoże nie mogą być stosowane rury metalowe, z uwagi na intensywną korozję metalu w glebie. Temperatura wody wprowadzanej do instalacji powinna wy­nosić, w zależności od potrzeb, 30—45°C, temperatura podłoża powinna być mierzona na głębokości 10—15 cm. Zbyt wysoka temperatura wody, a w konsekwencji przekro­czenie optymalnej temperatury gleby, prowadzi do uszkodzenia korzeni roślin. Dlatego temperatura wody wprowadzanej do instalacji musi być bezwzględnie sterowana automatycznie, aby wykluczyć nieprawidłowości. Ze względu na wymagania temperaturowe cyrkulacja wody w instalacji do ogrzewania podłoża musi być niezależna od pod­stawowej instalacji centralnego ogrzewania szklarni, jednak może być z tej instalacji zasilana poprzez automatycznie stero­wany zawór trójdrogowy, współpracujący z oddzielną pompą cyrkulacyjną. Rury grzejne umieszcza się w glebie na głębokości 35— 40 cm, a więc poniżej normalnej głębokości uprawy. Rury po ułożeniu w rowkach przysypuje się 10centymetrową warstwą żwiru; odległości pomiędzy ciągami rur grzejnych muszą być dostosowane do przebiegu rzędów roślin. Pod każdym rzędem roślin powinna przebiegać rura grzejna. Dla roślin uprawia­nych w dużym zagęszczeniu (np. sałata) zaleca się układać rury co 50 cm. Średnica (wewnętrzna) rur grzejnych powinna wynosić 15— 25 mm, w zależności od długości ciągów grzejnych. Zaleca się stosowanie jednego z dwóch układów przedstawionych na rys. 45. Wszystkie połączenia rur grzejnych z instalacją zasilającą i powrotną powinny być wykonywane nad ziemią, aby mieć pełną kontrolę nad ich szczelnością, jak również z uwagi na korozję elementów metalowych. Jak podają Holendrzy, w ich warunkach klimatycznych, gdzie m. in. są znacznie łagodniejsze zimy, oszczędności na pa­liwie na skutek stosowania ogrzewania podłoża wynoszą 10— 15%, oczywiście przy automatycznym sterowaniu temperatura­mi powietrza i podłoża, jak również przy zróżnicowanych tem­peraturach dnia i nocy. Dalsze oszczędności w zużyciu energii cieplnej w szklar­niach w Holandii daje wykorzystanie ciepła spalin uchodzących z kotła do komina. Technicznie ten dodatkowy odzysk ciepła odbywa się w ten sposób, że spaliny z kotła nie są kierowane bezpośrednio do komina, lecz najpierw do płomieniówkowego wymiennika ciepła o stosunkowo dużej powierzchni płomieniówek, a na­stępnie do komina. W ten sposób podgrzewana jest woda wpro­wadzana do instalacji podgrzewającej podłoża. Oczywiście ta­kie rozwiązanie jest nieco droższe w wykonawstwie, lecz wo­bec tego, że w ten sposób całkowicie eliminuje się zużycie pali­wa do podgrzewania podłoża, znajduje ono coraz większe za­stosowanie. Oszczędności paliwa oceniane są na 15—20% ogól­nie zużywanych paliw, w porównaniu do obiektu bez tej insta­lacji. Sprawa jest więc ciekawa i warta zastosowania u nas. Istnieje jednak dość zasadnicza różnica pomiędzy warunkami holenderskimi i naszymi. Holendrzy opalają kotły w większości gazem, my zaś węglem lub koksem. W związku z tym u nas byłby dodatkowy problem z częstym czyszczeniem wymiennika, koniecznym zarówno dla utrzymania jego sprawności termicznej, jak i ze względu na niedopuszczenie do hamowania przepływu spalin, co oczywiście odbijałoby się ujemnie na wydajności i sprawności kotła. figury ogrodowe | skup zbóż | kotły viessmann | baseny ogrodowe | kredyt na dowód | darmowe gry | altany | W małopolsce kotły co to bardzo popularne urządzenia

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.