Szklarnia - Metody uprawy Rodzaje podłoży

Sałata jest rośliną o krótkim okresie wegetacji, w związku z czym uprawiana jest pod szkłem i pod folią jako poplon lub przedplon pomidora czy ogórka. Gleby lub podłoża przygoto­wane dla tych roślin są odpowiednie również dla sałaty. Bardzo odpowiednie do uprawy sałaty są podłoża z torfu wysokiego lub torfów niskich, kompost z kory drzew iglastych oraz mieszaniny różnych materiałów organicznych, np. torfu z miałem węgla brunatnego. Torfy, komposty z kory drzew iglastych, węgiel brunatny czy inne komposty organiczne mogą być również stosowane jako nawozy organiczne poprawiające właściwości gleby w szklarni lub tunelu foliowym. Dla uzyskania jednak pożądanego efektu dawki ich muszą być dość wysokie. W pierwszym roku uprawy sałaty w tunelach foliowych na glebie przeciętnej należy dać na 1 m2 powierzchni uprawnej 10—15 kg kompostu z nawozu końskiego albo 30—50 litrów wysokiego torfu ogrodniczego lub torfu niskiego, lub kompostu z kory. Materiały te należy zawsze odpowiednio odkwasić, jak również uzupełnić nawozami mineralnymi (pH gleby powinno wynosić 6,5—7,0; podłoża z torfu wysokiego 6—6,6). Rozstawa i sadzenie roślin Sałatę sadzi się w szklarni czy tunelu foliowym do gruntu w uprawie zimowej w rozstawie 20X20 cm, w uprawie wiosen­nej w rozstawie 20X25 cm. Nie powinno się sadzić więcej niż 20—25 roślin na 1 m2. Większe zagęszczenie roślin powoduje wydłużanie się liści, tworzenie się główek małych i zbyt lu­źnych lub niezwijanie się główek. Dla ułatwienia prac pielęgnacyjnych i przy ręcznym na­wadnianiu sałata powinna być sadzona na zagonach szerokości 140—180 cm, przy czym zagony przylegające do ścian bocznych szklarni (tunelu) powinny być o połowę węższe z uwagi na do­stęp do nich z jednej strony. Przejścia między zagonami powin­ny mieć co najmniej 40 cm szerokości. Rozsada w szklarni czy w tunelu foliowym powinna być sa­dzona na tę samą głębokość, na jakiej rosła poprzednio. Zbyt głębokie sadzenie, jak również zasypywanie wierzchołków wzro­stu powoduje zamieranie roślin. weterynarz bielsko | wino | rozliczanie kierowców | piżamy | meble dla dzieci

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.