
Do uprawy w wysokich ogrzewanych tunelach foliowych zalecane są te same odmiany pomidora, co do uprawy w szklarniach. Przygotowanie podłoża i rozsady, jak również szereg zabiegów pielęgnacyjnych, są również takie same. Różnice polegają jedynie na: późniejszym niż w szklarni terminie sadzenia roślin; przyjmuje się, że najwcześniejsze terminy sadzenia pomidorów do tuneli ogrzewanych przypadają na początek lub połowę marca, kiedy łatwiej jest dogrzać tunele; zalecaniu uprawy w pierścieniach z uwagi na znacznie niższe temperatury gleby w tunelach zwłaszcza w marcu; możliwości większego zagęszczenia roślin (4—5 roślin na 1 m2); prowadzeniu roślin na mniejszą niż w szklarni liczbę gron, jeżeli przewiduje się w tunelach dwa cykle uprawy pomidora (wiosenny i jesienny), lub większą, jeżeli przewiduje się jeden cykl przedłużony do końca lipca czy nawet dłużej. Drugi sposób jest bardzo opłacalny w latach o przebiegu pogody nie sprzyjającej pomidorom gruntowym. Rośliny najlepiej sadzić systemem pasoworzędowym, zachowując kierunek rzędów równoległy do osi tunelu ze względu na lepsze warunki wietrzenia. Zaleca się sadzić rośliny w podwójnych rzędach. Odległość pomiędzy dwoma rzędami w pasie powinna wynosić 50 cm, pomiędzy parami rzędów 80—90 cm, między roślinami w rzędzie 35—40 cm. Metody prowadzenia roślin w tunelach foliowych nie odbiegają od metod stosowanych w uprawie szklarniowej. Rośliny prowadzi się przy sznurkach podwieszonych do konstrukcji z drutu stalowego, grubości 3 mm, najlepiej ocynkowanego, przymocowanego do konstrukcji tunelu. Ze względu na znacznie mniejszą wytrzymałość konstrukcji tunelu należy wzmocnić szczyty tunelu, aby zapobiec wygięciu się elementów konstrukcyjnych pod ciężarem roślin. Do tego celu najlepiej używać podpór drewnianych lub metalowych zamocowanych w punktach, do których dołączone są druty służące do podwieszenia sznurków. donice | systemy nawadniające | pozycjonowanie stron | pożyczka na dowód | tresura psów wadowice | rahabilitacja psa | noclegi na kaszubach