Szklarnia - Metody uprawy ogórka w szklarni Uprawa na balotach słomianych

Do podłoży, powszechnie używanych również w wielkotowarowej produkcji ogórka, należy słoma żytnia lub pszenna spra­sowana w baloty. Takie baloty układa się w miejscach, gdzie mają przebiegać rzędy roślin, przy czym baloty mogą być do 74 lub Vs swojej wysokości zagłębione w glebie lub też uło­żone na jej powierzchni. Zagłębianie balotów może być stoso­wane w niższych szklarniach, gdzie przy sadzeniu roślin zbyt wysoko mogłyby występować trudności z ich prowadzeniem. Jeżeli w glebie szklarni występują patogeny lub szkodniki, to zaleca się wykładanie powierzchni pod balotami folią. Do uprawy ogórka zaleca się używać baloty szerokości 40— 50 cm i wysokości 30—40 cm. Długość balotu ma mniejsze zna­czenie, ale baloty długości ponad 80 cm trudno jest układać ze względu na ich duży ciężar i skłonności do rozpadania się. Ważny jest też stopień sprasowania słomy; najlepszy jest średni. Balot o wymiarach 40X50X60 cm i średnim stopniu sprasowa­nia waży 6—7 kg. Przed użyciem do produkcji należy przede wszystkim baloty zwilżyć, zużywając na 1 kg słomy 4—5 litrów wody. Baloty należy polewać wodąstopniowo, aż do pełnego ich nasycenia. Dawkę nawozów mineralnych stosowanych do wzbogacenia balotów najlepiej podzielić na połowę. Jedną część rozsypuje się równomiernie na powierzchni balotów zaraz po nasyceniu ich wodą, a następnie wmywa się nawozy do słomy równomier­nym powolnym strumieniem wody. Po wchłonięciu wody przez słomę rozsypuje się drugą część nawozów równomiernie je wmywa jąc. Dawki nawozów mineralnych w przeliczeniu na 100 kg su­chej słomy wynoszą: 2,5 kg saletrzaku, 1,2 kg saletry amono­wej, 0,4 kg superfosfatu pylistego, 0,2 kg siarczanu potasowego. Zamiast tych nawozów można zastosować mieszankę nawozową MIS 3. Dawka części A tej mieszanki na 100 kg słomy wynosi 5 kg. Przed zastosowaniem mieszanki MIS 3 należy jeszcze do­dać około 1,0 kg saletry amonowej na 100 kg suchej słomy. Po kilku dniach, gdy baloty słomiane zagrzeją się do tempera­tury 30—35°C, należy przykryć je 10centymetrową warstwą podłoża, przygotowanego z torfu wysokiego (sposób przygoto­wania omówiono niżej). Do sadzenia rozsady ogórka przystępuje się, gdy tem. balotów osiągnie ok. 35°C i już nie wzrasta. Mniej więcej po miesiącu od posadzenia rozsady zaczyna się zasilanie roślin. Co 3—5 dni daje się na przemian na roślinę: 5—8 g saletry amonowej, a następnie 5—8 g mieszanki MIS 3. Jeżeli stosuje się roztwór nawozów, to w pierwszym okresie intensywnego wzrostu roślin stężenie roztworu nie powinno być niższe od 0,3%, może dochodzić do 0,5%. Można stosować rów­nież kilkakrotne nawożenie rozcieńczoną (w stosunku 1 : 4 lub 1 : 5) gnojówką z dodatkiem nawozów fosforowych i potaso­wych. Do jednorazowego dokarmiania roślin mikroskładnikami można użyć 20 g części B mieszanki MIS na 1 m2 balotów sło­mianych. Stężenie roztworu nie powinno przekraczać 0,2%. Przytoczone zalecenia nawozowe są oczywiście orientacyjne, ponieważ intensywność pobierania składników pokarmowych z podłoża zależy od wielu czynników, a szczególnie od inten­sywności owocowania. Dlatego konieczne jest dokonywanie okresowych analiz podłoża. Optymalne poziomy zawartości pod­stawowych składników w miligramach w 1 1 podłoża do uprawy ogórków przedstawiają się następująco. Podłoże z balotów stwarza dobre warunki do fotosyntezy, ponieważ przy rozkładaniu słomy przez bakterie wydzielają się znaczne ilości C02. Stężenie C02 w atmosferze szklarni może wynosić nawet 0,3%, a więc może być dziesięciokrotnie wyższe od normalnego. Zbilansowane pod względem aminokwasów i białka pasze zbożowe są głównym źródłem pokarmu dla zwierząt hodowlanych. | wiązania snowboardowe | fotografia ślubna łódź | obozy językowe | Szkolenia NLP | studnie | karmy suche | pomysł na prezent

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.