Szklarnia - Łączenie folii z polichlorku winylu

Folia z polichlorku winylu jest produkowana w taśmach o szerokości do 200 cm. Dlatego też jej zastosowanie nastręcza pewne trudności przy łączeniu taśm folii w powłoki odpowie­dnich wymiarów. Folię z polichlorku winylu można zgrzewać podobnie jak folię polietylenową. Jednak zgrzewa się ona trud­niej, a miejsca zgrzewania są podatne na uszkodzenia. Metodą znacznie skuteczniejszą niż zgrzewanie jest klejenie folii klejem sporządzonym w następujący sposób: w szklanym naczyniu 70 g ścinków foliowych zalewa się 930 g cykloheksanonu. Po kilku godzinach po dokładnym wymieszaniu klej jest gotowy do użycia. Klej nakłada się za pomocą miękkiego pędzla bardzo cienko na obydwa brzegi klejonych płatów folii. Na­stępnie, po częściowym przeschnięciu kleju, łączy się dokładnie brzegi dobrze je dociskając, najlepiej gumowym wałkiem uży­wanym do odbitek fotograficznych. Klejenie powinno być wy­konywane na gładkim stole, aby klejone powierzchnie mogły być dobrze dociśnięte. Stosowanie nadmiaru kleju może spowo­dować rozpuszczenie folii na brzegach i osłabienie klejonych miejsc. Folię można również kleić samym cykloheksanonem, jednak znacznie dokładniej i trwalej łączy się przygotowanym w po­dany sposób klejem. Szerokość klejonego złącza powinna wy­nosić około 2 cm. Na takiej szerokości należy nakładać klej. Wszelkie uszkodzenia powłok z folii PCW można repero­wać przyklejając łaty również z folii PCW w uszkodzonych miejscach.W Instytucie Warzywnictwa w Skierniewicach opracowano zmodyfikowaną konstrukcję tunelu foliowego, pozwalającą na zastosowanie płatów folii z PCW o szerokości dostarczanej przez wytwórcę. Łączenie poszczególnych płatów folii odbywa się bezpo­średnio na konstrukcji tunelu. Aby to było możliwe, nad każdym pałąkiem konstrukcyjnym wykonanym z rury stalowej ocynko­wanej jest równoległe do niego przyspawany na wsporniku z drutu o średnicy 6 mm drut również o średnicy 6 mm. Na drucie tym układa się brzegi łączonych ze sobą płatów folii, a następnie zaciska się je półelastyczną rurką z utwardzonego polietylenu lub innego tworzywa o odpowiedniej twardości. Rurka ta na całej długości jest przycięta i stanowi jak gdyby klamrę. Rys Sprzedam psa | pompy wody | reklama w google | nasiona warzyw | Profesjonalne i bezpieczne ogrodzenia i systemy ogrodzeniowe pozwolą Ci spać bezpiecznie. | encyklopedia kwiatów | początki znajomości | Zobacz zabawki dla swojego dziecka

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.