Szklarnia - Czynniki klimatyczne

Omówimy te czynniki klimatyczne, które w decydujący spo­sób wpływają na produkcyjność obiektów szklarniowych, wy­sokość kosztów produkcji czy stopień trudności w eksploatacji obiektu i które wymagają szczególnie dokładnej analizy przy lokalizowaniu obiektów szklarniowych. Światło. Najważniejszym czynnikiem wpływającym na wy­dajność i jakość wczesnej produkcji szklarniowej warzyw i kwiatów jest światło. Wpływ intensywności światła dzienne­go na wyniki produkcyjne w szklarniach jest na tyle duży, że uzależnienie rozmieszczenia towarowej produkcji szklarniowej od warunków świetlnych, szczególnie w miesiącach zimowych, miałoby zasadnicze znaczenie dla wydajności obiektów szklar­niowych. Szczegółowe doświadczenia przeprowadzone na ten temat w Anglii i Holandii wykazały, że obniżenie w miesią­cach zimowych intensywności światła o 1% powoduje również 1procentową obniżkę plonu. Z rozkładu średnich miesięcznych sum promieniowania sło­necznego docierającego do powierzchni Ziemi (rys. 2) wynika, że rejony kraju o najbardziej nasilonej obecnie produkcji szklar­niowej nie pokrywają się z rejonami o najkorzystniejszych warunkach świetlnych w okresie zimy. Różnice pomiędzy pół­nocną a południową częścią kraju dochodzą np. w grudniu do 25%, w styczniu do 40%, w lutym zaś do 30%. Im dalej zatem na północ będą lokalizowane obiekty szklarniowe, w tym gorszych warunkach świetlnych znajdą się w miesiącach naj­bardziej krytycznych. ,Jak wynika z zamieszczonych map, istnie­ją na terenie kraju rejony, które mają znacznie lepsze warunki świetlne niż tereny wysunięte bardziej na północ czy nawet bardziej na południe. Temperatura. Drugim istotnym czynnikiem jest przebieg temperatur w sezonie ogrzewczym, tj. od października do kwie­tnia włącznie. Od temperatur zewnętrznych zależą bezpośrednio koszty ogrzewania szklarni. Temperaturę miesięcy jesiennych, zimowych i wiosennych należy jednak rozpatrywać łącznie ze światłem, ponieważ nawet stosunkowo niską temperaturę ze­wnętrzną kompensuje w ciągu dnia promieniowanie słoneczne. Rys. 3. Podział Polski na strefy temperatur obliczeniowych (wg PN57/B02403) I tak gospodarstwa szklarniowe na południu kraju (np. Nowy Sącz), dzięki dobremu nasłonecznieniu, nie zużywają na jed­nostkę powierzchni szklarni więcej opału niż obiekty zlokali­zowane w korzystniejszych pod względem temperatur rejonach kraju. Z tego względu mapką przedstawiającą strefy termiczne Polski należy posługiwać się łącznie z danymi dotyczącymi roz­kładu intensywności światła dziennego w miesiącach sezonu ogrzewczego. Wiatry. Czynnikiem, który podczas okresu ogrzewania szklarni może w znacznie większym stopniu niż niskie tempe­ratury wpływać na straty ciepła ze szklarni, są wiatry. Z za­mieszczonej mapki (rys. 4) wynika, że najbardziej niekorzystne pod względem intensywności wiatrów są skrajnie północne i skrajnie południowe tereny Polski. Na siłę wiatrów — nie­zależnie od rejonu kraju — duży wpływ ma ukształtowanie te renu, jak również istnienie lub brak naturalnych czy sztucznych osłon przeciwwiatrowych. Opady śniegu. Duże opady śnieżne utrudniają eksploatację szklarni, szczególnie blokowych, ponieważ śnieg nie może zsu­nąć się z dachów na ziemię i musi być roztopiony kosztem ciepła zabieranego ze szklarni, przy czym często woda dostaje się przez szczeliny do wnętrza szklarni. Większe opady śniegu mogą powodować wgniatanie szyb. Ponadto zalegający na da­chach śnieg znacznie ogranicza przenikanie światła do szklarni. Ilość opadów śniegu na danym terenie musi być zatem bez­względnie brana pod uwagę przy lokalizacji obiektów szklar­niowych (rys. 5). Rys. 6. Szlaki gradowe w Polsce (wg. Cz. Koźmińskiego) tereny, na których występują drugorzędne szlaki gradowe jgggjj tereny, na których występują główne szlaki gradowe Grad. Czynnikiem niezmiernie ważnym, a z reguły nie bra­nym pod uwagę przy planowaniu lokalizacji obiektów szklar­niowych, jest grad, który może spowodować całkowite znisz­czenie szkła szklarni. Opady gradu występują wprawdzie na terenie całego kraju, jednak w niektórych rejonach częstotli­wość występowania gradu jest większa. clubwear | maszyny budowlane | Buty Adidas damskie | chemia profesjonalna | firma sprzątająca

Wstęp
W ostatnich latach produkcja ogrodnicza pod szkłem i pod folią bardzo wzrosła. Przede wszystkim powierzchnia szklarni i tuneli foliowych uległa zwielokrotnieniu. Daje się również zaobserwować postęp w technicznym wyposażeniu szklarni, jak również w metodach uprawy roślin, pozwalający na wzrost wydajności z jednostki powierzchni. O ile jeszcze w 1965 r. powierzchnia inspektów wynosiła 436 ha, a szklarni tylko 276 ha, to w 1971 r. powierzchnia szklarni niemal równała się powierzchni inspektów i dopiero zaczęły wchodzić do eksploatacji tunele foliowe. W 1981 r. szklarni było już niemal pięciokrotnie więcej niż inspektów, a tuneli foliowych 4krotnie. Można więc stwierdzić, że w naszym ogrodnictwie wprowadza się nowocześniejsze i mniej pracochłonne metody uprawy, które pozwalają na znaczne ograniczenie zapotrzebowania na robociznę ręczną, a jednocześnie stwarzają możliwości uzyskania znacznie wyższej wydajności. Trzeba jednak podkreślić, że szybkie zwiększanie powierzchni szklarni czy tuneli foliowych nie powinno być celem na szej produkcji pod osłonami. Natomiast celem tym powinno być uzyskanie szybkiego przyrostu plonów, ponieważ oceniając obiektywnie obecny poziom plonów spod szkła i folii musimy stwierdzić, że nie jest on zadowalający. Szczególnie w obecnej sytuacji paliwowej istotne jest przecież to, ile kilogramów paliwa zużyć trzeba na wyprodukowanie określonej masy warzyw czy kwiatów. Ani. obecnie, ani w najbliższej przyszłości nie będzie nas stać na nieracjonalne zużywanie paliw. Celem tej serwisu jest z jednej strony zwrócenie uwagi na nowoczesne rozwiązania techniczne w budownictwie szklarni i tuneli foliowych, z drugiej zaś na metody uprawy podstawo­wych gatunków roślin pozwalające na uzyskanie lepszych wyników produkcyjnych.